voluit kansen creëren waarmee studenten volwaardig kunnen participeren aan de Lerende Gemeenschap Universiteit Antwerpen
Studeren aan de Universiteit zie ik als een ‘incubatieperiode’ waarin studenten kansen opnemen om zichzelf te vormen tot mensen die goed voorbereid zijn om zich zelfstandig verder te kunnen ontplooien in de maatschappij. Studenten worden uitgedaagd tot vier dimensies van zelfontplooiing:
De Universiteit biedt hiertoe academische geborgenheid, als een “goede thuis”, die voorbereidt op het leven en waar men steeds terug kan thuiskomen. Studenten worden gedreven door menselijke nieuwsgierigheid, door wetenschap, vanuit een humanistische traditie, vanuit een mensbeeld geïnspireerd door o.a. Petrus Aegidius en Ignatius van Loyola. De Universiteit heeft de plicht alle mogelijke kansen te bieden aan gedreven mensen, zonder onderscheid van rang, stand of afkomst. In de Lerende Gemeenschap telt enkel de “adel van de geest”, worden verschillen als natuurlijk ervaren en worden sociale en culturele hindernissen weggenomen. Verbondenheid overheerst vanuit een geest van academische nieuwsgierigheid, fascinatie voor wetenschap en intellectuele integriteit.
Twee concrete aspecten licht ik er uit.
Ten aanzien van de tweejarige masters lijkt het me noodzakelijk voor het behoud van de waarde en de geloofwaardigheid van onze diploma’s in de wereld de terugval van de algemene vorming in het secundair onderwijs op te vangen en gelegenheid te bieden aan alle groepen zich juist(er) te oriënteren, dit aan het begin (driejarige Bachelor in plaats van tweejaarige kandidaturen) én aan het einde van de cyclus (tweejarige Master). Dit alles vanuit een binding met maatschappij, onderzoek en professionaliteit. De overheid moet uiteraard over de brug komen met meer middelen en ondersteuning zodat sociale mobiliteit verzekerd wordt.
Ten aanzien van de indeling van academiejaar: de invoering van semesterexamens was éen stap in de goede richting, maar er zijn nog andere belangrijke stappen nodig, zoals een écht semestersysteem met een flexibeler examensysteem met bijvoorbeeld overdrachten tussen zittijden en deeloverdrachten, vlottere integratie in de Europese en internationale omgeving via bijvoorbeeld een herindeling van het academiejaar die een betere synchronisatie levert met de andere landen; de Bachelor-jaren zouden bijvoorbeeld op een andere manier kunnen worden georganiseerd dan de Master-jaren.